اقتصاد ایران ، تأثیر توافق هسته ای و تحریم ها

کیمبرلی آمادئو با بیش از 20 سال تجربه در تجزیه و تحلیل اقتصادی و استراتژی تجارت ، متخصص اقتصاد و سرمایه گذاری در ایالات متحده و جهانی است. او رئیس وب سایت اقتصادی World Money Watch است. کیمبرلی به عنوان یک نویسنده برای تعادل ، بینشی در مورد وضعیت اقتصاد امروزی و همچنین وقایع گذشته که تأثیر ماندگار داشته است ، ارائه می دهد.

رابرت کلی مدیر عامل شرکت XTS Energy LLC است و بیش از سه دهه تجربه به عنوان یک مدیر اجرایی تجارت دارد. او استاد اقتصاد است و بیش از 4. 5 میلیارد دلار سرمایه سرمایه گذاری جمع آوری کرده است.

براساس اعلام صندوق بین المللی پول (IMF) ، تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2021 1. 06 تریلیون دلار بود. صندوق بین المللی پول که اقتصاد آن در طول سال 2021 3 ٪ رشد خواهد کرد.

با این حال ، بر خلاف برخی از کشورهای دیگر ، اقتصاد ایران تحت تأثیر تحریم های اقتصادی است که توسط کشورهایی مانند ایالات متحده اعمال می شود. در اینجا نحوه تحریم ها بر اقتصاد ایران در طول سالها تأثیر گذاشته است.

اقتصاد فعلی ایران

اقتصاد ایران اخیراً هنگامی که ایالات متحده تحریم ها را در سال 2015 برداشته بود ، افزایش یافته است. در فوریه 2016 ، ایران برای اولین بار در سه سال حمل و نقل نفت به اروپا را آغاز کرد. این 4 میلیون بشکه به فرانسه ، اسپانیا و روسیه صادر کرد. مطابق رصدخانه پیچیدگی اقتصادی ، نفت خام بیش از دو سوم صادرات ایران را در سال 2018 تشکیل داد. بازارهای اصلی صادرات آن چین ، هند ، کره جنوبی ، امارات و ژاپن است.

ایران اقتصاد فرماندهی دارد. بین 50 تا 60 درصد اقتصاد ایران حداقل توسط دولت شبه متعلق است.

سپس ، در 8 مه 2018 ، رئیس جمهور دونالد ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده از توافق هسته ای 2015 خارج خواهد شد و تحریم ها را مجدداً تنظیم می کند. این به شدت به اقتصاد ایران آسیب رساند.

ایران سومین ذخایر نفتی را در بین کشورهای اوپک (که در مجموع تقریباً 80 ٪ از ذخایر نفتی جهان را نشان می دهد) دارد. با این حال ، تحریم ها مانع از سرمایه گذاری کامل آن در آن منبع شده است. پس از اوج گرفتن 2. 6 میلیون بشکه در صادرات روزانه در سال 2006 ، تا سال 2018 به 1. 9 میلیون کاهش یافت. در سال 2021 ، میانگین 400000 بشکه در روز است. پس از برداشت توافق نامه ایران ، ایران امیدوار بود صادرات نفت خود را افزایش دهد.

در آغاز سال 2021 ، نرخ بیکاری ایران حدود 10 ٪ معلق بود. تحریم ها باعث شده است که ارز آن ، ریال ، کاهش یابد. این باعث شده است که نرخ تورم آن افزایش یابد. در اواخر سال 2020 ، حدود دو سال پس از تحریم ها ، تورم فوق العاده بالا و تقریباً 30 ٪ باقی مانده است.

در سال 2019 ، تولید ناخالص داخلی ایران سرانه کمی زیر 6000 دلار بود. این امر باعث می شود استاندارد زندگی خود تقریباً آنچه چین در سال 2015 بود و تقریبا نیمی از جایی که روسیه در آن قرار دارد. با این حال ، یک شکاف شهری روستایی در ایران وجود دارد. در حالی که فقط 6 ٪ از ایرانیان شهری در سال 2017 در فقر زندگی می کردند ، 27 ٪ از ایرانیان روستایی این کار را کردند.

اما اقتصاد تا حدودی یک کوسن داشت. قیمت بالای نفت از سال 2008 تا 2018 به ایران اجازه داد 121 میلیارد دلار ذخایر ارزی قبل از تحمیل تحریم ها جمع کند. در سال 2019 ، این رقم به زیر 13 میلیون دلار کاهش یافت.

تحریم های 2018

ترامپ تحریم هایی را اعمال کرد زیرا گفت که ایران قرارداد هسته ای را نقض کرده است. ترامپ می خواست ببیند:

• بازرسی های کوشا تر
• بندهای غروب آفتاب دائمی می شوند (ترامپ فکر می کرد بندها با غروب خورشید به ایران اجازه می دهد تا سرانجام بمبی هسته ای تولید کند)
• توقف برنامه موشکی بالستیک ایران
• حذف هرگونه حضور یا نفوذ در لبنان
• از بودجه سپاه گارد انقلابی ایران ، حزب الله و سایر گروه های تروریستی دست بردارید

رئیس جمهور جو بایدن از آن زمان در صورتی که ایران انطباق را از سر بگیرد ، تمایل به پیوستن به توافق نامه ایران را نشان داده است.

برخی از کارشناسان می گویند انگیزه اساسی در پشت تحریم ها وجود داشته است. دولت ترامپ ، عربستان سعودی و اسرائیل می خواهند به رژیم روحانی ایران پایان دهند. عربستان سعودی و ایران مدتهاست که در طرفین مخالف تقسیم سنی شیعه قرار دارند.

در 8 مه 2018 ، ترامپ رسما قصد خود را برای ترک این توافق اعلام کرد. تحریم ها در طول بقیه سال دوباره اعمال می شود. شرکت بانکی هنگ کنگ و شانگهای گفت: تصمیم ترامپ برای بازگرداندن مجازات های تجاری در ایران ، قیمت نفت را 10 دلار در هر بشکه افزایش داد.

در تاریخ 2 نوامبر ، دولت به هشت کشور که واردات نفت ایران را کاهش داده بود ، چشم پوشی کرد. آنها شامل کره جنوبی ، هند ، ژاپن و چین بودند. این امر به اتحادیه اروپا چشم پوشی نکرد.

در ماه مه 2019 ، ایران اعلام کرد که برخی از تعهدات خود را که تحت این توافق نامه انجام شده است به حالت تعلیق در می آورد. این موارد شامل انباشت اورانیوم و آب سنگین است.

در ژوئیه سال 2019 ، ایران اعلام کرد که اورانیوم را فراتر از حد تعیین شده در توافق هسته ای غنی می کند. در ماه ژوئن ، ترامپ تقریباً اعتصاب نظامی به ایران را پس از شلیک این کشور از هواپیمای بدون سرنشین ایالات متحده اعلام کرد.

معامله هسته ای 2015

در ژوئیه سال 2015 ، ایالات متحده ، اتحادیه اروپا ، روسیه ، چین و ایران برنامه اقدام کمیسیون مشترک را امضا کردند. ایران موافقت کرد که در ازای پایان تحریم های اقتصادی ، برنامه توسعه هسته ای خود را محدود کند. به طور خاص ، ایران موافقت کرد که انبار اورانیوم غنی شده خود را کاهش داده و حدود دو سوم سانتریفیوژهای خود را که اورانیوم تولید می کنند ، حذف کند. این هسته هسته راکتور آراک پلوتونیوم را از بین می برد. ایران موافقت کرد که اورانیوم بسیار غنی شده یا پلوتونیوم درجه سلاح را تولید کند و به دست آورد. بازرسان بین المللی آژانس انرژی اتمی ایالات متحده باید روزانه به کل زنجیره تأمین هسته ای ایران دسترسی داشته باشند.

این توافق نامه تضمین می کند که ، به مدت 10 سال ، ایران حداقل یک سال از تولید سلاح هسته ای فاصله دارد. این بسیار طولانی تر از "زمان شکست" آن دو تا سه ماه قبل از توافق است. براساس گزارش نیویورک تایمز ، این توافق موفق شد 97 ٪ از مواد هسته ای ایران را از کشور خارج کند.

این توافق نامه به همه مسائل مردم با رفتار ایران ، از جمله حمایت از تروریسم ، امتناع آن از چهار گروگان آمریکایی ، موشک های بالستیک و نقض حقوق بشر آن پرداخته نشده است.

تحریم های 2006

در سال 2006 ، شورای امنیت سازمان ملل متحد مجازات هایی را برای ایران اعمال کرد. بین سالهای 2006 و 2010 ، سازمان ملل متحد در مجموع چهار دور تحریم های اقتصادی را به ایران تحمیل کرد. آنها شامل تحریم مطالب مربوط به تولید و غنی سازی اورانیوم ، محدودیت های معاملات مالی ، انجماد دارایی و ممنوعیت سفر بودند.

تحریم های 1979

ایالات متحده برای اولین بار در 14 نوامبر 1979 تحریم هایی را به ایران تحمیل کرد. رئیس جمهور جیمی کارتر به بحران گروگانگیری 4 نوامبر 1979 پاسخ داد. دانشجویان ایرانی 66 آمریکایی را در سفارت ایالات متحده در تهران گروگان گرفتند. کارتر تمام دارایی های ایرانی را که تحت صلاحیت ایالات متحده بودند ، یخ زد.

در ژانویه سال 1984 ، ایالات متحده در پاسخ به بمباران پایگاه دریایی ایالات متحده در بیروت تحریم های دیگری را اعمال کرد. این کار توسط مشتری ایران ، حزب الله انجام شده بود. ایالات متحده ایران را به عنوان حامی دولت تروریسم معرفی کرد. این تعیین در جای خود باقی مانده است. این محدودیت در کمک های خارجی ایالات متحده ، ممنوعیت انتقال اسلحه و کنترل صادرات برای موارد دوگانه استفاده می کند.

نقش ایران در خاورمیانه

ایران از اخلال در عراق، سوریه و هر جای دیگری حمایت می کند که شیعیانش با مسلمانان سنی می جنگند. بین سال های 1980 تا 1988، ایران با عراق جنگید که بین سال های 1987 تا 1988 به درگیری بین نیروی دریایی ایالات متحده و نیروهای نظامی ایران منجر شد.

رسوایی ایران-کنترا

در بسیاری از دهه 1980، ایالات متحده از طریق فروش مخفیانه تسلیحات به ایران، شورش «کنتراها» نیکاراگوئه علیه دولت ساندینیستا را تأمین مالی کرد. این امر منجر به رسوایی ایران-کنترا در سال 1986 شد که اعضای دولت ریگان را در فعالیت های غیرقانونی متهم کرد.

از اکتبر 1984 تا اکتبر 1986، ایالات متحده به فعالیت های نظامی ضد شورشیان نیکاراگوئه در طول ممنوعیت چنین کمک هایی کمک کرد. این امر با فروش تسلیحات آمریکایی به ایران در تضاد با سیاست اعلام شده ایالات متحده تامین مالی شد. این نیز احتمالاً نقض کنترل صادرات تسلیحات بود.

در اواخر نوامبر 1986، مقامات دولت ریگان اعلام کردند که بخشی از درآمد حاصل از فروش تسلیحات ایالات متحده به ایران برای تأمین مالی کنتراها استفاده شده است. گزارش ایران/کنترا از دادستان مستقل نشان می دهد که برخی از مشاوران ریگان و اعضای کابینه که در شورای امنیت ملی حضور داشتند، دست داشته اند. آنها اولیور نورث و دیگر کارمندان آژانس امنیت ملی را به عنوان بزغاله برای محافظت از دولت ریگان قرار دادند. این گزارش می افزاید که بسیاری از بهترین شواهد پنهان کاری در سال آخر تحقیقات وکیل ارائه شده است، که برای اکثر محاکمه ها بسیار دیر بود.