بررسی افشای هزینه ها توسط مدیران دارایی

ما بررسی کرده ایم که چگونه مدیران دارایی هزینه های معامله را محاسبه و فاش می کنند و افشای هزینه کلی چقدر مؤثر هستند.

بررسی اخیراً نتیجه گیری شده ما مشخص می کند که در حالی که بیشتر مدیران دارایی هزینه های معامله را مطابق با قوانین مربوطه محاسبه می کنند ، ما با نحوه محاسبه برخی هزینه های معامله و اینکه چگونه آنها را فاش می کنند ، مشکل پیدا کردیم.

این بررسی همچنین نشان داد که مدیران دارایی به طور کلی تمام هزینه ها و هزینه های مرتبط را فاش نمی کنند و بنابراین اینها به اندازه کافی برای سرمایه گذار نهایی مشخص نیستند. در جاهایی که افشای کامل هزینه ایجاد می شود ، بین اسناد مختلف و وب سایت ها ناسازگاری وجود دارد و بنابراین مشتریان می توانند اطلاعات را برای درک آن دشوار کنند.

نتیجه می گیریم که مدیران دارایی ممکن است با مشتریان خود به روشی ناعادلانه ، نامشخص یا گمراه کننده ارتباط برقرار کنند و به همین ترتیب ، سرمایه گذاران می توانند اشتباه گرفته و گمراه شوند که میزان آنها چقدر متهم شده است.

این بررسی برای چه کسی اعمال می شود

چندین دستورالعمل و مقررات اتحادیه اروپا وجود دارد که در مورد نحوه محاسبه و نمایش هزینه ها و هزینه ها در مورد نحوه محاسبه و نمایش هزینه ها اعمال می شود. این بررسی و یافته های آن برای:

• تعهد برای سرمایه گذاری جمعی در طرح اوراق بهادار قابل انتقال (UCITS) مدیران و اسناد اطلاعات مربوط به سرمایه گذار کلیدی آنها (KIIDS)
• اپراتورهای طرح های خرده فروشی مربوطه (مهد
• اسناد اطلاعاتی کلیدی (کودکان) تولید شده توسط مدیران صندوق برای سایر وجوه تحت مقررات بسته بندی شده خرده فروشی و محصولات سرمایه گذاری مبتنی بر بیمه (PRIIPS)
• افشای سایر مطالب بازاریابی ، که برخی از آنها ممکن است مشمول بازارهای دستورالعمل ابزارهای مالی (MIFID II) باشد

برای طرح های خرده فروشی غیر USIT (یا پرستاری) ، مدیر صندوق یا شرکت سرمایه گذاری ممکن است یک کودک را تحت آیین نامه PRIIPS یا سندی تهیه کند که مطابق با الزامات نسخه اصلاح شده از مقررات اصلی اطلاعات سرمایه گذار (KII) برای KII باشد-پرستار پرستار (در دفترچه راهنمای ما ، چنین سندی "سند پرستاری KII" نامیده می شود).

چرا این بررسی را انجام دادیم

یافتن کلیدی مطالعه بازار مدیریت دارایی ما در سال گذشته ، رقابت قیمت ضعیف در این بخش بود. این تا حدودی نتیجه افشای ناکارآمد هزینه ها و هزینه ها بود. ما می دانیم که افشای خود همیشه باعث نمی شود مشتریان در این مقاله در آوریل 2018 در این زمینه تحقیق کنند و در این مورد تحقیق کنند. تحقیقات ما تأکید می کند که حتی در مواردی که سرمایه گذاران خرده فروشی می توانند هزینه های خود را ببینند ، ممکن است توجه کافی به آنها نداشته باشند یا درک کنند که چگونه آنها بر سرمایه گذاری تأثیر می گذارندبرمی گرددبا این وجود ، ما در نظر می گیریم که افشای واضح و قابل درک یک عامل مهم در رقابت قیمت است.

ما می دانیم که بنگاهها نگرانی در مورد چگونگی عملکرد برخی از جنبه های مقررات PRIIPS دارند. برای در نظر گرفتن این موارد بیشتر ، ما یک تماس برای ورودی صادر کردیم. این امر از بنگاهها ، نهادهای تجاری و مصرف کنندگان خواسته است تا تجربیات خود را از الزامات جدید برای محاسبه و افشای هزینه های معاملات و همچنین سایر عناصر آیین نامه PRIIPS ارائه دهند. ما اکنون بازخوردی را به تماس Priips برای ورودی ارائه داده ایم.

به طور جداگانه ، ما همچنین یک بررسی گسترده در مورد وضعیت عمومی شرکتها با هزینه ها و افشای هزینه ها انجام دادیم. این کار تعدادی از مسائل را با نحوه محاسبه و نمایش هزینه ها و هزینه ها و هزینه ها تحت الزامات قابل اجرا مشخص کرد. این موضوعات با نگرانی از عملکرد مقررات PRIIPS ، که محور کار نظارت فعلی ما است ، ارتباطی ندارد.

چه کار کردیم

در ژانویه سال 2018 ، MIFID II و آیین نامه PRIIPS شرایط جدیدی را برای افشای هزینه ها و هزینه ها ارائه دادند. این هدف این است که مصرف کنندگان را برای درک کل هزینه های محصولات و خدمات سرمایه گذاری آسان تر کند و شرکت های لازم را برای افشای کلیه هزینه ها و هزینه ها و نیازها لازم داشتند.

با توجه به این الزامات جدید و در میان نگرانی در مورد افشای ضعیف هزینه ، ما یک بررسی را انجام دادیم که هزینه ها و هزینه ها را از طریق دو جریان کار ارزیابی کرد:

1. اولین مورد به هزینه های معامله نگاه کرد. ما نمونه ای از 16 بنگاه را بررسی کردیم تا ببینیم آنها برای رعایت مقررات PRIIPS (برای محصولات درون مقیاس) چه کاری انجام می دهند ، مدیران دارایی روش شناسی که برای فعال کردن شرکت های توزیع کننده برای رعایت عنصر افشای هزینه MIFID II و چگونگی هزینه های معامله استفاده می شوند. افشا شده اند
2. مورد دوم ، بررسی مبتنی بر میز در مورد اثربخشی و سازگاری 26 افشای هزینه محصول در منابع مختلف اطلاعاتی ، از جمله اسنادی مانند UCITS KIIDS ، Priips Kids و همچنین برگه های حقوقی و وب سایت های شرکت بود. همچنین این افشاگری ها را با اطلاعات منتشر شده توسط بنگاه های شخص ثالث ، از جمله توزیع کنندگان و ارائه دهندگان داده مقایسه کرد. هدف از این بررسی ، ارزیابی اینکه آیا مصرف کنندگان می توانند به راحتی افشای هزینه ای را که دریافت می کنند درک کنند و به راحتی می توانند افشاگری ها را هم در انواع ارتباطی مختلف و چه بین محصولات مقایسه کنند.

این بررسی بر مدیران دارایی در ظرفیت آنها به عنوان تولید کنندگان سرمایه گذاری متمرکز شده است. این شرکت فقط به شرکتهای توزیع کننده نگاه می کرد تا ارزیابی کند که آیا افشای هزینه بین این دو گروه از شرکتها به طور قابل توجهی متفاوت است. ما همچنین رفتار بنگاه های توزیع کننده را از نظر اثربخشی افشای هزینه آنها ارزیابی کرده ایم و نتایج این کار را منتشر کرده ایم.

هزینه معاملات معاملات

ما از 16 مدیر دارایی کوچک ، متوسط و بزرگ خواسته ایم تا به ما بگویند که چگونه هزینه های معامله را محاسبه می کنند و داده های اساسی را که در محاسبات خود استفاده می کردند به ما می دهند. برخی از این محصولات کالاهایی بودند که اکنون تولید کنندگان در حال تولید بچه های Priips هستند و برخی از آنها محصولاتی بودند که برای آنها Kiid ucits تهیه می شد. برای این محصولات UCITS ، هزینه های معاملات محاسبه می شود و سپس به توزیع کنندگان داده می شود ، که به آنها نیاز دارند تا الزامات افشای هزینه MIFID II را برآورده کنند.

بیشتر این مدیران دارایی هزینه های معامله را مطابق با الزامات مربوطه محاسبه می کنند. با این حال ، ما مشکلات مربوط به چندین شرکت و محصولات نمونه برداری شده را شناسایی کردیم. این مسائل این خطر را افزایش می دهد که بنگاهها هزینه سرمایه گذاری را درک می کنند و بنابراین می توان مشتریان را گمراه کرد.

آنچه پیدا کردیم

• با استفاده نادرست از الزامات PRIIPS: برخی از بنگاهها هنگام محاسبه هزینه های معاملات برای مسائل اولیه ، از روش قیمت ورود به اشتباه استفاده می کنند. در نتیجه ، آنها هر بار که در یک موضوع جدید مشترک می شوند ، به طور مؤثر محصولات سرمایه گذاری را با هزینه معامله منفی اعتبار می دهند. آنها در عوض باید این موارد را تنظیم کنند تا هزینه معاملات مرتبط با آن ، طبق پرسش و پاسخ ESMA. ما نگران این هستیم که این عمل ممکن است هزینه درک شده سرمایه گذاری را از طریق رقم هزینه معامله مصنوعی کاهش دهد.
• با استفاده از مالیات ضد لغت نادرست: از این ابزار فقط برای کاهش رقت استفاده می شود. با این حال ، ما مواردی را شناسایی کردیم که استفاده از آن به طور مصنوعی هزینه های معامله را با هزینه مشتریانی که در یک محصول مشترک یا بازخرید هستند ، کاهش می دهد. در بعضی موارد ، مالیات اعمال شده بیشتر از کل هزینه های تجاری صریح به علاوه هزینه های معاملاتی ضمنی است. این بیشتر از هزینه های معامله و نتیجه در کل هزینه معاملات منفی است.
• نظارت ناکارآمد بر ترتیبات برون سپاری: برخی از مدیران دارایی تصمیم می گیرند تجزیه و تحلیل و محاسبه هزینه های معامله را برون سپاری کنند ، گاهی اوقات به حوزه های قضایی خارج از کشور. شرکت ها موظفند برای سازماندهی و کنترل امور خود با مسئولیت پذیری و مؤثر ، مراقبت های معقول انجام دهند ، خواه این فعالیت ها در داخل خانه انجام شود یا برون سپاری. همچنین الزامات خاصی وجود دارد که برای مدیران صندوق مجاز اعمال می شود که فعالیت های خاصی را برون سپاری می کنند. عدم موفقیت یک برون سپاری برای رعایت قوانین یا الزامات ، مسئولیت شرکت مجاز است. ما چند مورد را شناسایی کردیم که شرکت ها نتوانستند به طور مؤثر بر فعالیت برون سپاری برای محاسبه هزینه های معامله نظارت کنند.
• هزینه های معامله در صندوق های اساسی که تحت "سایر هزینه های در حال انجام" برای محصولات UCITS فاش شده است: برخی از UCIT هایی که در سایر طرح های سرمایه گذاری جمعی سرمایه گذاری می کنند ، هزینه های تجارت این صندوق های اساسی را تحت "سایر هزینه های خود" فاش می کند. بنابراین آنها هزینه های معامله جداگانه را فاش نمی کنند. در حالی که این رویکرد با راهنمایی های موجود سازگار است ، به توضیح اینکه چرا برخی از محصولات UCITS گزارش می دهند رقم هزینه معامله صفر است.

ما می پذیریم که در دسترس بودن قیمت در تمام اوراق بهادار کامل نیست و بنابراین یک شرکت ممکن است محاسبه هزینه های معاملات را در جایی که داده ها در دسترس نباشد دشوار باشد. با این وجود ، ما انتظار داریم که بنگاهها الزامات مربوطه را رعایت کنند. برای محصولات موجود در نمونه ما ، ما چندین مورد را مشخص کردیم که اینگونه نبود.

ما همچنین از یافته های این بررسی در بیانیه بازخورد برای تماس Priips برای ورودی استفاده کرده ایم.

اثربخشی و قوام افشای هزینه ها

بخش های مختلفی از مقررات تأثیر می گذارد که بنگاه های اطلاعاتی باید از آن فاش کنند و در کدام قالب قرار دارند. از جمله مقررات PRIIPS ، MIFID II و مقررات UCITS KII. تعامل بین آنها از نظر جزئیات همیشه یکپارچه نیست و می دانیم که همه افشای اطلاعات به همان اندازه خوب عمل نمی کنند. با این حال ، هدف از این همه الزامات مختلف اطمینان از ارائه اطلاعات با اطلاعاتی که به اندازه کافی واضح و کامل باشد ، ارائه می شود ، بنابراین می توانند تصمیمات سرمایه گذاری آگاهانه ای بگیرند.

شرکت ها هنگام محاسبه و افشای هزینه ها و هزینه ها باید کلیه شرایط مربوط را رعایت کنند. شرکت هایی که یک KIID UCITS یا یک کودک Priips تولید می کنند ممکن است بتوانند اطلاعات بیشتری را در مورد هزینه ها و هزینه های مربوطه منتشر کنند. در جایی که آنها انجام می دهند ، آنها باید اطمینان حاصل کنند که چنین اطلاعاتی: (i) عادلانه ، واضح و گمراه کننده است ، (ب) با الزامات مربوطه مطابقت دارد (به عنوان مثال mifid به حدی که اعمال می شود) و (iii) مواد بازاریابی نیست که متناقض باشد یااطلاعات را در Kiids/Kids کاهش می دهد.

این بررسی افشای هزینه برای 26 محصول را ارزیابی کرد و نشان داد که بسیاری از افشای هزینه ها نامشخص هستند و اغلب در افشای کلیه هزینه ها و هزینه های مرتبط ناکام هستند.

آنچه پیدا کردیم

• تأثیر هزینه های معاملات نمونه کارها در UCITS در KIID منعکس نمی شود: مقررات UCITS KII به این معنی است که در مواردی که هزینه های معامله نمونه کارها احتمالاً تأثیر مادی بر بازده داشته باشد ، در نتیجه استراتژی اتخاذ شده توسط محصول ، اینها باید باشددر بخش "اهداف و سیاست های سرمایه گذاری" KIID افشا شده است. با این حال ، در اکثر موارد نمونه برداری شده ، این نشان داده نشده است. در یک مورد شدید ، 4 ٪ هزینه هزینه معاملات سالانه از ucits kiid حذف شد. بنگاهها باید تعیین کنند که "تأثیر مادی بر بازده" در هر نمونه به چه معنی است و افشای لازم را ایجاد می کند.
• ارتباطات بازاریابی برای UCITS می تواند علاوه بر این که به طور خاص توسط KIID مورد نیاز است ، اطلاعاتی را ارائه دهد: یک شرکت مدیریت UCITS می تواند اطلاعات بیشتری در مورد هزینه ها و هزینه های خود در خارج از KIID ارائه دهد به شرط آنکه اطلاعات مربوط به اطلاعات موجود در دفترچه باشد یا کاهش نمی یابدکییداطلاعات اضافی می تواند در سایر مطالب بازاریابی ، مانند برگه های حقوقی و وب سایت ها افشا شود و ممکن است نیاز به توضیح عادلانه و واضح در مورد چنین اطلاعاتی داشته باشد. ارائه دهندگان UCITS باید به خود اطمینان دهند که ، در مواردی که هزینه ها و هزینه های قابل توجهی در مواد بازاریابی گسترده تری گنجانده نشده باشد ، این حذف خطر ناعادلانه ، نامشخص یا گمراه کننده نیست ، حتی در مواردی که این هزینه های خاص در KIID تحت تنظیم UCITS KII لازم نیست.
• افشاگری های Kid Priips در سایر ارتباطات با هم متناقض است: آیین نامه PRIIPS مستلزم آن است که اطلاعات بازاریابی نباید اهمیت اطلاعات را در کودک کاهش دهد. با این حال ، مدیران دارایی در سایر ارتباطات بازاریابی (مانند برگه های حقوقی و وب سایت ها) که سطح پایین تر از هزینه ها و هزینه ها را نسبت به کودک نشان می دهند ، افشاگری هایی را ارائه می دهند. بنابراین آنها می توانند با اهمیت و تأثیر هزینه ها و هزینه ها در کودک Priips مغایرت داشته و تضاد کنند و این مقررات را مغایرت داشته باشند. در برخی موارد ، برگه های حقوقی یا وب سایت ها هزینه ها را ذکر نمی کنند. هنگامی که این کار را انجام می دهند ، آنها اغلب رقم شارژ مداوم را ارائه می دهند ، که هزینه های معامله ، هزینه عملکرد و وام های وام را که در کودک نشان داده شده است ، حذف می کند. در یک مثال ، کل هزینه ها در کودک Priips با حدود 3 ٪ در سال معادل است اما تنها هزینه های داده شده در صفحه حقوقی ، هزینه مدیریت سالانه 1. 2 ٪ (AMC) بود.
• حتی وقتی تمام هزینه ها فاش شود ، آنها هنوز گیج کننده هستند: در مواردی که تمام هزینه های مربوطه در دسترس قرار می گیرد ، آنها اغلب به شکلی افشا می شوند که ما معتقدیم نیاز به تلاش غیر منطقی از سوی مشتریان برای یافتن و درک دارد. آنها معمولاً در صفحات یا اسناد جداگانه در وب سایت یک شرکت قرار دارند. این امر به ویژه در مورد جایی است که این هزینه های اضافی تأثیر قابل توجهی در هزینه کلی سرمایه گذاری و بنابراین تأثیر مادی بر بازده دارد.
• اصطلاحات نامشخص: برخی از ارائه دهندگان محصول UCITS هنوز هم به طور برجسته به AMC اشاره می کنند ، با وجود اینکه در سال 2014 (TR 14-07) گفته شد که استفاده از این رقم به گونه ای می تواند گمراه کننده تلقی شود.

ما می خواهیم مدیران دارایی برای افشای هزینه ها رویکرد جامع داشته باشند. در حالی که آنها نیاز به رعایت UCIT های مربوطه ، Priips (و در صورت لزوم ، MIFID II) دارند ، آنها همچنین باید هزینه ها و هزینه های مؤثر و مداوم را هدف قرار دهند ، بنابراین واضح ، منصفانه و گمراه کننده نیستند. از نظر ما ، هزینه ها و هزینه های افشای محصولات موجود در نمونه ما اغلب نتوانستند این کار را انجام دهند. کلیه هزینه ها و هزینه های محصولات UCITS معمولاً فاش نمی شد و افشای هزینه Priips محدود به کودک بود.

نتیجه

براساس نمونه ما ، جایی که مصرف کنندگان سعی در انجام تحقیقات خود دارند ، اطلاعاتی که در حال حاضر به آنها داده می شود ، حساب عادلانه و مشخصی در مورد میزان پرداخت آنها هنگام سرمایه گذاری در محصولات مالی ارائه نمی دهد. مدیران دارایی باید اطمینان حاصل کنند که آنها تمام الزامات مربوطه را رعایت می کنند و باید بررسی افشای هزینه خود را در نظر بگیرند تا اطمینان حاصل شود که آنها واضح ، منصفانه و گمراه کننده نیستند.

مراحل بعدی

ما نگران این مشاهدات هستیم و انتظار داریم در هفته ها و ماه های آینده پیشرفت هایی را مشاهده کنیم. مثلا:

• ارائه دهندگان محصول UCITS باید کلیه الزامات مربوطه را رعایت کنند. آنها می توانند اطلاعات بیشتری را در مورد هزینه ها و هزینه های مربوطه در سایر ارتباطات مانند برگه های حقوقی و وب سایت ها منتشر کنند. در جایی که این اتهامات با موارد موجود در KIID متفاوت است ، این اختلافات باید به وضوح توضیح داده شود.
• در مواردی که هزینه های معاملات نمونه کارها به احتمال زیاد تأثیر مادی بر بازده در نتیجه استراتژی اتخاذ شده توسط محصول ، مطابق با مقررات UCITS KII خواهد داشت ، این باید در بخش "اهداف و سیاست های سرمایه گذاری" KIID افشا شود.
• مطابق با آیین نامه PRIIPS ، هزینه ها و اتهامات افشای مواد خارج از کودک (یعنی در صفحه های حقوقی و وب سایت ها) نباید متناقض باشد یا اهمیت اطلاعات هزینه را در کودک کاهش دهد. بنگاهها باید در نظر بگیرند که آیا عدم وجود یا ارائه ارقام هزینه ای که به طور قابل توجهی پایین تر و متفاوت از موارد موجود در کودک هستند ، این نیاز را برآورده می کنند.
• محاسبات هزینه معاملات باید مطابق با الزامات مربوط باشد. به طور خاص ، بنگاهها باید شیوه های خود را در مورد مشترک شدن در موضوعات جدید و روش قیمت ورود و همچنین مالیات های ضد رقیق مرور کنند.

ما بنگاه ها را ترغیب می کنیم تا چگونگی فاش کردن هزینه ها و هزینه های خود و همچنین نحوه محاسبه هزینه های معامله را بررسی کنند. اقدامات بیشتر در این زمینه می تواند شامل تحقیقات دقیق تر در مورد شرکت ها ، افراد یا شیوه های خاص باشد.