روشهای استهلاک

در حساب ها ، استهلاک را می توان به عنوان روش تخصیص هزینه یک دارایی فیزیکی در طول عمر مفید آن یا مدت زمانی که برای آن استفاده می شود تعریف کرد. به عبارت ساده ، استهلاک کاهش ارزش دارایی به دلیل عبور از زمان ، سایش طبیعی و پارگی و منسوخ و منسوخ است. استهلاک به طور کلی به عنوان یک هزینه غیر نقدی در نظر گرفته می شود و به شرکت ها کمک می کند تا درآمد مشمول مالیات خود را کاهش دهند. در اینجا ، ما روشهای استهلاک و نحوه محاسبه استهلاک را بررسی خواهیم کرد.

روش های استهلاک و نحوه محاسبه استهلاک

در حسابداری ، روشهای مختلفی برای محاسبه استهلاک وجود دارد. یک شرکت می تواند بسته به نیاز خود ، هر یک از این روشهای محاسبه استهلاک را اتخاذ کند. برخی از روشهای محاسبه استهلاک عبارتند از:

روش ارزش نوشته شده

روش صندوق غرق شدن

روش واحد تولید

بنابراین اجازه دهید روشهای محاسبه استهلاک را با جزئیات مطالعه کنیم.

روش مستقیم خط

روش مستقیم استهلاک ساده ترین و آسان ترین روش استهلاک است. این متداول ترین روش استهلاک است. همچنین به آن روش اصلی هزینه ، روش اقساطی ثابت یا روش اقساطی برابر گفته می شود. براساس این روش ، محاسبه استهلاک با کسر مقدار باقیمانده از هزینه دارایی انجام می شود و سپس مبلغ براساس تعداد سالهایی که دارایی برای یا عمر مفید آن استفاده می شود تقسیم می شود. همین میزان استهلاک هر سال با هزینه اصلی دارایی شارژ می شود. میزان استهلاک هر سال به حساب سود و زیان پرداخت می شود. برای درک بهتر ، ما فرمول استهلاک مستقیم را ارائه داده ایم.

فرمول روش مستقیم خط:

روش ارزش نوشته شده

روش مقدار پایین نوشته شده همچنین به عنوان کاهش روش تعادل یا کاهش روش تعادل شناخته می شود ، روشی برای محاسبه استهلاک است که در آن درصد ثابت از استهلاک بر ارزش کاهش دارایی هر سال شارژ می شود. ضمن محاسبه استهلاک در روش کاهش تعادل ، ارزش نجات دارایی مورد توجه قرار نمی گیرد. میزان استهلاک هر سال تحت این روش کاهش می یابد. روش کاهش استهلاک با فرمول محاسبه می شود:

Depreciation, reducing balance method: [frac>>] x ارزش کتاب

Calculation of depreciation rate under diminishing balance method: 1- (s/c)[^>] x 100

جایی که S مقدار ضایعات دارایی است

C هزینه دارایی است و n عمر مفید دارایی است.

برخی از شرکت ها یا سازمان ها همچنین از روش تعادل دو خطی استفاده می کنند ، که منجر به مقدار زیادی هزینه استهلاک می شود. روش تعادل مضاعف نوعی از روش کاهش تعادل است که در آن ضریب استهلاک 2 برابر از روش مستقیم است.

فرمول روش تعادل مضاعف:

استهلاک = 2 x sldp x bv

جایی که SLDP درصد استهلاک مستقیم است

BV ارزش کتاب است

روش سالیانه

روش سالیانه استهلاک با محاسبه نرخ بازده آن ، استهلاک بر روی دارایی را محاسبه می کند. این روش دارایی را به عنوان یک سرمایه گذاری می داند. این میزان بازده داخلی بازده های نقدی و جریان دارایی را در نظر می گیرد.

فرمول هزینه استهلاک تحت روش سالیانه:

استهلاک = (هزینه دارایی - ارزش باقیمانده) x فاکتور سالیانه

روش صندوق غرق شدن

روش استهلاک صندوق در حال غرق شدن روشی برای محاسبه استهلاک است که در آن مقدار کافی در پایان جمع می شود تا در پایان عمر مفید خود جایگزین دارایی شود. در اینجا میزان استهلاک به یک حساب صندوق در حال غرق شدن که در اوراق قرضه و اوراق بهادار مختلف دولتی سرمایه گذاری می شود ، هزینه می شود. سود حاصل از این اوراق بهادار برای جایگزینی دارایی استفاده می شود.

روش استهلاک صندوق در حال غرق شدن فرمول:

فرمول ارزش استهلاک: (هزینه دارایی - مقدار باقیمانده) x مقدار فعلی Rs. 1 در جداول صندوق در حال غرق شدن برای نرخ بهره معین

روش واحد تولید

روش واحد تولید تعداد واحدهایی را که دستگاه در یک سال تولید کرده است در نظر می گیرد. هزینه استهلاک بستگی به میزان استفاده از دستگاه یا دارایی در طی یک سال دارد. مقدار فرمول استهلاک تحت این روش:

ویژگی های استهلاک و روش ها

هر دارایی فقط استفاده به موقع دارد. و با آن ، ارزش بر این اساس کاهش یافته است. بنابراین اندازه گیری کاهش ارزش دارایی در طول دوره با استهلاک محاسبه می شود. و روشهای زیر ؛روش مستقیم خط ، روش ارزش پایین نوشته شده ، روش واحد تولید ، روش سالانه ، روش صندوق غرق شدن ویژگی های خود را دارد و فرآیند استهلاک را منحصر به فرد می کند.

ویژگی های اصلی استهلاک در زیر ذکر شده است:

با استفاده ، منسوخ یا زمانی که گذشت ، از دست دادن ارزش برای دارایی ها رخ داده است. و در آن گنجانده شده است.

ارزش رزرو شده دارایی های ثابت که بر کاهش تأثیر گذاشته است ، استهلاک است.

استهلاک یک فرایند مداوم تا دوره مفید عمر دارایی است.

ما باید هزینه انقضا را کسر کنیم ، یعنی استهلاک قبل از محاسبه سود مشمول مالیات.

این شامل جریان نقدی نیست. از این رو می توان آن را هزینه غیر نقدی نامید.

ضرر اندازه گیری شده باید ثابت و تدریجی باشد.

در استهلاک ، نگهداری نمی تواند گنجانده شود.

اهداف استهلاک برای تأمین

اگر ما از نزدیک بررسی کرده ایم ، اصطلاح "استهلاک" دارای دو معنی متفاوت است. به عنوان یک اصطلاح مشترک که تعمیم یافته است ، کلمه استهلاک به معنای کاهش ارزش املاک در طول زمان است. با این حال ، در حسابداری "استهلاک" هزینه انقضا دارایی ثابت است. و دارایی هایی که در اینجا ذکر کردیم دارایی های فیزیکی به جز زمین است. تمام دارایی های دیگر فقط یک دوره سودمندی محدود دارند.

دارایی ها برای تولید درآمد تا ارزش اقتصادی آنها استفاده می شود. به طوری که باید اختصاص یابد و با استفاده از روش استهلاک به راحتی انجام شود. و این هدف اصلی محسوب می شود.

نیاز به ارائه استهلاک

مبلغ انباشته شده به عنوان سود در دوره مفید دارایی می تواند برای جایگزینی پس از مدت زمان انقضا استفاده شود.

مبلغ سرمایه باید بدون تأثیرگذاری بر دوره تورم در اقتصاد تأمین شود. بنابراین باید به خوبی برنامه ریزی شود.

به نوعی ، سود واقعی به دست آمده در نتیجه این دارایی به عنوان هزینه تجارت در نظر گرفته می شود. برای اینکه مشخص کنیم می توانیم از استهلاک استفاده کنیم.

از آنجا که استهلاک یک نیاز قانونی محسوب می شود. قبل از به اشتراک گذاشتن سود در سود سهام ، باید بر این اساس محاسبه شود.

درست مانند هر مفهوم دیگر ، روشهای استهلاک نیز مزایای خود را به دست آورده اند. همانطور که قبلاً گفته شد ، استهلاک هزینه یک تجارت است. بنابراین می توانیم آن را با استهلاک محاسبه شده بررسی کنیم زیرا هر دو آنها مطابق هستند. پس از محاسبه استهلاک ، مزایای مالیاتی و همچنین هزینه جایگزینی را نیز دریافت می کنیم.